Maviza — islomiy darslar kutubxonasi

bugun inshaalloh davud alayhissalom va sulaymon alayhissalomlarni qissalarini gaplashgan bo'lamiz, inshaalloh. o'tgan suhbatda shang'il alayhissalom o'zlari banu uslodning o'zlaridan bo'lgan tolidni podshoh qilib saylaganligi va u tolid boshligidagi qo'shin baytilmaqtisga kelganligi va uch yuz o'n to'rtta yoki uch yuz o'n uchta bo'lgan banu uslodan iborat qo'shin minglagan amaliyxlarni yeyganligiga ko'ra

uch yuz o'n to'rt o'n to'rtta odamni ichidan ham odamlar uje elanishni boshladi.

ovozni bir qismigina berildi xolos deyildi.

ulardan biri va alam la hul hadid. biz loy bilan, sham bilan, yumshoq narsa bilan qanday muomalada bo'lsak, davud alayhissalom temir bilan shunday muomalada bo'ldi. davud alayhissalomni mana temir ishli bilan shug'ullangan deb aytamiz. davud alayhissalom temirda bir shaklga keltirish uchun bolig'a yoki o't kerak bo'lgan emas. shunday temirni olgan, biz loyni qanday ezib, xohlagan shaklimizga keltirsak, qo'li bilan shunday shaklga keltirgan.

dalil va alyana la qul hadid. biz unga temirni yumshoq qilib berdik, deydi odat odam.

bizni ota bobolarimizni qoldirib ketgan merosimiz ustiga qurilganmasmi?

vaqt bo'lgan bo'ladi. demak bir odamda ilm o'qishlikka zehni farosati qobiliyati bo'lsa, javob beradi bu narsani o'rnida sarf qilmaganiga. bir odamda bu zehn farosat bo'lmasa, unaqa savol unga berilmaydi. shuning uchun farzandlarimizdan o'qishlikka loyiqli borlarini dunyoviy ilmlarni o'qishlikka ham rag'batlantiraylik, birodarlar. orqada qolib yuravermasdan. biz, biz ota bobolarimiz falonchilar, fo'linchilar, poginchilar deb turib maqtanishni bilamiz, lekin ular qilayotgan ishni davom etkaza olmayapmiz.

ular qachon o'sha pomoch bo'lguncha bo'ldi? qachon ular dunyoga tanildi? qachon yernizga ustoz bo'ldi? islom dinini mahkam ushlagan paytda. va qachon xor bo'ldi? qachon aravani orqasida qolib ketdi? oxirgi aravasi g'ildiragi bo'lib, dinini reysdan chiqargandan keyin. demak, birodarlar, islomni mana bu dunyo deyishi, mana bu dinni ishi deyilmaydi. musulmon odamni uyqusi ham din, yurishi ham din, tijorati ham din. ajratib bo'lmaydi mana bu dunyoviy ish, mana bu uxroqiy ishni.

va allamnahu san atalabu sillakum lituxi inakum minbar sekund.

demak insoniyatni mana shu taraqqiyotida, payg'ambarlarning ham o'rni bo'lgan albatta.

hukm chiqaradigan qozi ham o'zi, shariatni yurgizayotgan payg'ambar ham o'zi, shu hukmni ijro qiladigan podsho ham o'zi. ya'ni hech kim e'tiroz bildirmaydi. bitta davlat, bitta ummat, bir payg'ambar, bir podsho, bir qozini qo'l ostida jamlandi. davlat restoran o'zini kunini bir necha soatlarga bo'lgan edi. kunini bir qismini podshohlik ishlariga, bir qismini qozilik ishlariga, kunini esa qasrga kirib ibodat qilishlikka ajratgan edi.

mana shu tunlarda allohga ibodat qilish uchun hasad eshigini yopib, ibodatga kirib ketganda, hech kim kirmas edi. mana shu tunlarni birida davud alayhissalomni oldiga eshiklarni bekiniga qaramasdan, devorlarni balandiga qaramasdan ikkita odam kirib kelishadi. davud alayhissalom cho'chib ketadi ulardan. ya'ni devorlar baland bo'lsa, eshiklar yopiq bo'lsa, qayoqdan keldi bular?

haqqi va tushlik va hidina ila savol, istirod. cho'chmagin deyishdi. xosiman, ya'ni kelisha olmaydi, o'rtamizda bir ish chiqib qoldi, shuni hal qilib qo'ygin. o'rtamizda adolat bilan hukm qilishingiz uchun seni oldinga keldik deyishdi.

innahada axiylahu tison va tisona najatan valyana ajatan vohida, faqoli akfillixa va azizani fil xitob. a nima mushkulalar bor deyildi? aytildiki, bu qo'shnim dedi. to'qson to'qqizta qo'y bor edi buni dedi. meni bitta qo'yim bor edi. bitta qo'yimni boqqani chiqqanda, bu ham to'qson to'qqizta qo'yini haydab chiqar edi. bitta qo'yingni deb og'ri bo'lib yurasanmi? meni qo'yimga qo'shib qo'ying, men ham haydab boqib kelib beraman dedi. rozi bo'lib berganimdan keyin, qaytarib olmoqchi bo'lgan paytimda, seni

dedi. hukm qilib berdi dedi. dovda alayhissalom nima dedi? qo'l alaqasi zolim aka besuarini ajadiga ilali aji va inna kafiram minal xulota alayyab g'iybatu malabar illallalina amon va minus solihati va qolilun ma'hum. u senga dedi zulm qilib qo'yibdi dedi. to'qson to'qqizta qo'yi bo'lib turib bitta qo'yini tortib olgan bo'lsa zulm qilib qo'yibdi dedi. albatta sheriklar juda ko'pchiligi dedi. bir biriga zulm qiladi, bir biriga xiyonat qiladi. lekin

alloh bo'ladi deyapti yu.

deb qo'ysa sherikni ko'rmaydi. agar shunday qilsa, allohdan alloh chiqib ketadi, uchinchi sherikni shayton bo'ladi. agar ikkita sherik halol bo'lsa, uchinchi sherikni alloh bo'ladi deyilyapti haddizlarda. rivoji, barakoti, xivzi, himoyasi allohni zimmasiga deyilyapti yu. nimaga bizni sherikligimiz hech. ha, o'sha haqida chiqmaydi. demak alloh aytyapti mana, juda ko'p sheriklar bir biriga zulm qiladi deyapti. demak o'sha ko'pchilikni ichidan ekanmiz biz ham. lekin iymon keltirgani bunday qilib.

xiyonat qiladiganlar ko'pligi uchun changga chiqmaydi akalar.

endi besh yildan beri sherik bo'lib ish yurishmayotgan bo'lsa, yo sizda yo sherigingizda ayb.

ma'oldi kuchliligidan emas bu.

unga rahmi kelgani uchun islomni toshbo'ron qilyapti. chunki dunyoda tozalanib kelsin, oxiratga qolmasin. tushundingmi, odamlar? shunday bir dinimiz, hatto mana shunday bir hojatxonaga qaysi oyoq bilan kelib, qaysi oyoq bilan chiqib ketishini o'rgatib, tushundingmi, mayda masalaligacha o'rgatgan ekan dinimiz. sheriklik tijorat o'rgatmagan deymizmi? o'rgatgan, faqat biz dinimizdan uzoqligimiz uchun bu narsalarni bilolmaymiz. hayotda qaranglarda, sherik bo'lib, halol bo'lganlarda rivoj topayotganlarni ko'rasiz

oladi. lekin ko'p emas. shu bitta mahallaga ikkita bo'lsa yetsa kerak.

ehtimol uni ikki oy ko'zi o'yilgandir deydi.

yomon odam bo'lsa qoyim bo'ladi deydi.

kelinlarini tashqarida ko'chada qanday kiyim kiyilganligiga e'tibor bermaydi.

masjidga kirgan, do'ppi kiyim ekan yoshlarga, tosh otib ular bilan urushlikka ahli yetadi, lekin qizlarini ishtonsiz ko'chaga chiqib ketayotganini nazar qilib e'tibor qilmaydi.

murodalar har bitta musulmon o'ziga javob beradi, qo'l ostidagi oilasiga javob beradi, tashqariga javob bermaydi.

ayyus deyiladi bunaqa odam qizg'anmaydigan bo'lsa.

xo'p, mavzudan chiqib ketmaylik. ana shu dovdar eson odamning mana g'ayri bo'lgan dedik, ayollar uchun alohida ajratgan qasiri bor edi. bu qasrda dovdar eson odam chiqib ketganda eshiklarni taqa taqa bekitib chiqib ketardi, birorta begona odam ko'rmasin ham bu qasrni ichida nima borligini. ana shu kunlarni birida qasrni sahnasida bir begona erkak kishini turganligini ayollar ko'rib qoladi da. kim bu? qanday qilib

o'ldirib qoldi bergan. agar davr ko'rib qoladigan bo'lsa, albatta uni o'ldirib qo'yadi.

davud alayhissalom buni xabar topib tez yetib keldi da, hali kishiga qarab turib kimsan dedi. qanday qilib devordan oshib o'tding? hali kishi javob berdi, ana man la yaqifu ammamahu hajis. men unaqa devor to'sib qoladigan odam emasman. unda siz o'lim parischasi ekansiz, jonimni oling dedi. shunda yoshim yuziga kelgan edi davud alayhissalomdan. boshqa adasalarda keladi, ana ladiylah ahobul muluk va umbala umna umminani hijab. men podshoh

odam qo'rqadigan, devorlardan o'ta olmay qoladigan zot emasman dedi. ya'ni men hech kimdan qo'rqmayman dedi, meni hech narsa to'sib qololmaydi dedi. hech qaysi payg'ambarda joni o'zini roziligi olinmasdan turib, olinganmas. davo berdi assalom, shart ketdi narigi dunyoga. o'tgan safar gaplashdik. muso alayhissalomga qo'lingizni sigir ustiga qo'ying deyildi. har bitta tukib yuradimi, avf qiladimi, u sulaymon alayhissalomga mubohada, xohlaganini qilar edi.

qayoqqa xohlasa aytgan joyga bulutni haydab olib borardi va ana shu joyga yomg'ir yog'dirar edi.

muroqaba qilib kuzatib turar edi. jillar sulaymon aleyhisselom ularni kuzatib turgan paytda dam olmasdan, tanaffussiz, tinimsiz harakat qilish, mehnat qilishar edi. chunki qo'rqishar edi. va minal jinni man yarmolib aynay yadayishi biyidmi robbihi va man yazyig'u minhum an amriynam muziqqumin adabiy sa'yir. sulaymon aleyhisselomga itoatsizlik qilsa, sulaymon aleyhisselom mana bu yerdagi azoblar edi. lekin bu osiy bo'lganligi uchun dunyoda o'zidan qutilmasdi ular. dunyoda ham azoblanardi.

jiyat. vaqtningiki unga ana shu kechki paytda sofiynatul jiyat otlari ro'baro' qilindi. ro'barotlarda keladi, sulaymon alayhissalomni ana shu jihodga tayyorlayotgan yigirma mingta sofiynatul jiyat sifatida, surtidagi oti bo'ladi. bu shunaqa o'tirganki, kuch quvvatga to'lgan, unaqa chiroyli, mana shu bitta. demak, birodalar, shundan keyin mana ismoil alayhissalomga, men sizni tushundim, so'rayotganimni ko'rdim. nima deysiz?,

avval tovba sulaymon alayhissalomga hukm chiqarishlikda, qazo qilishlikda, hukmni ijro qilishlikda bir adolatni ado etgan, hikmatni ado etgan edi. va davud va sulaymon ila hukumani fil xalq. davud va sulaymon alayhissalom bir hukmni chiqarib turishgan edi. ya'ni ikkita qo'shni bor edi. bittasi cho'pon edi, bittasi dehqon edi. dehqonni ekin tiki yeri bor edi, cho'ponni qo'ylari bor edi. cho'pon har kuni o'rtasidagi bo'lgan bir to'siqni mahkam berkitardi, qo'l chiqib ketmasligi uchun bu tomonga.

tabassum qilayotdiki, seni menga bergan ne'matlaringni shukrini ado qilishlikka o'zing quvvat bergin.

aytsin, kechiraman deydi. ozgina vaqt turganda xud xudqush keladi da, aytadiki, e sulaymon deydi, bir ish bor deydi. men sendan ko'ra ana shu ishni bilimdonroqman deydi. ahotu bi ma'lalam to'hid bihi va ji'tuka min sada'in binaba'in yaqin. ya'ni oddiy bir qushni, yer yuzida yashab o'tgan eng buyuk podshohga qilayotgan muomalasini ko'ring. bitta ish bor, men sendan yaxshiroq bilaman deyapti. unaqa xorlik, laganbardorlik, yetti bukilishlik, unaqa yo'q. sabab qomidan keldim dedi.

live stream qiladi. bundan ham hayron bo'ldi. va xat yozib berdi. mana xatni olib borib, tashlagan va ularni javobini ko'rib kelgan dedi. sulaymon alayhissalom yozib bergan xatni ana shu hut hut olib bordi va ana shu sabaga olib borib tashlab, chekaroqqa borib ko'rib turdi. bilqis ana shu sabaa, yomondagi sabaa qabilasini malikasi edi. oqil ayol edi. va aytdiki, qolati ya yuqal ma'lum inni ulqi ilayga ketabin karim.

innahu min sulaymana va innahu bismillohir rahmonir rohim. menga bir chiroyli bir katta maktub kelibdi. u sulaymondan ekan, bismillohir rahmonir rohim bilan boshlanibdi. sulaymon assalom nima deb xat yozgan edi? haddinglardan oshmasdan, meni hukmimga bo'ysungan holda, menga taslim bo'lgan holda, muammo bo'lgan holda oldimga kelinglar dedi. ya'ni taslim bo'shligi bo'lgan to'g'ridan to'g'ri chaqirg'ida. malika maslahat qilyapti atrofdagilar bilan. nima qilay dedi?

sizlarga maslahat solmasdan turib, bir ishni qilmayman. atrofida aylanadi, aqli belqichlikchalik emas edi. ular aytishdiki, a biz o'zimiz yetarlikmiz, kuch quvvatimiz ham joyida. nima qilsangiz qilavering deyishdi.

sulaymon, senga bo'yi so'ymaymiz ham, urishmaymiz ham, lekin surx tuzaylik. mana hadyalarni do'stligimizni nimasi, belgisi. shunda sulaymon assalom g'azablanadi. atumiddunanimiman, bu pul bilan meni ko'nglimni olyapman deyapsizlarmi? allohda menga bergan narsasini ko'rmaysizlarmi? bu sizlar deyapti, antum behadiyatikum taqroq, bu sizlar deyapti, dunyo matosi bilan xursand bo'lasizlar deyapti. murodalar, sulaymon assalom mulkining kattaligi bilan, podshohligini buyukligi bilan xursand bo'ladi.

bo'lmagan ekan. mo'minligi bilan, musulmonligi bilan faxrlangan ekan. u senlar deyapti, besh olti so'm pulga sig'may ketishasan terenga. u faxrlanadigan narsa emas bu. va mana shu javob bilan qaytib kelgandan keyin bilqis, bu sulaymonni oddiy podshoh emasligi, unga taslim bo'lishi kerakligini tushundi da va yana qaytib, qaytib jo'natdi. biz taslim bo'lgani oldinga ketyapmiz deb. u yo'lda kelyapti, sulaymon assalom kutib turganda, sulaymon assalom ana shu o'zini atrofida o'tirgan ayollariga, kim uni ana shu arshini taxtini meni old

keyin kelmaydigan bir mo'jizani ko'rsatmoqchi bo'ldi, bir qasrga talabo bordi. bu qasr shishadan bo'lgandi bir odamlar. hozir tasavvur qila olamizmi shishadan bo'lgan qasrni? bu qasrda jinlar yasagan edi. va poli yumshoq bir shishadan ediki, rangi yo'q edi, akslanmas edi. bosganda yumshoq edi, lekin ko'rinmasdi borligi. uni ostidan suv oqizib qo'ygan musulmon respublikasi. qasrga olib kirib, kel dedi, qasrga. shunda suv qanday qilib kelaman dedi da, etagini ko'tarib ozgina qadam bosmoqchi bo'ladi.

etagini ko'tarib shunday bosganda, to'xtab qoldi. aytdiki, bu shisha dedi. bu qovarir dedi. qiyla laha, o'tkili. a sorxa falon ma'ruotxu, hasibatxu lutjatam va kashfatan soqayxa, hola imnah, bu sorxun mamorado men qovarir. bu narsani ko'rgandan keyin, bilqiysizlik qalbi tamomiy taslim bo'ldi. bu oddiy podshoh emas, allohni payg'ambar ekaniga iymon keltirdi. farvadigoro, men o'zimga o'zim zulm qilibman quyoshga sig'inib yurib. albatta men sulaymon bilan birga alloh robbini a'lamiga iymon keltirdim dedi. ba'zi

demak, masjidul haramni, masjidul haromni qurishgandan keyin, qirq yil o'tgandan keyin, masjid al aqsoni yoqub alayhissalom baytir maqnisiga qurgan bo'ladi. bu butun nasrdagi ana shu amaliylarda podshosi baytir maqnisida egallaganda, bu masjidni buzib tashlagan bo'ladi. sulaymon alayhissalom baytir maqnisiga o'zi bir podshoh bo'lgandan keyin bu qasrni tiklagan. va o'zini haykalini ham yasatib qo'ygan shu yerga. yahudiylar hali mana shu sulaymon alayhissalomni mana shu haykalini isitib tashladi.

ga ibrat qildi. sulaymon aleyhisselom jinlarni aytdik, mana hamma ishlarni ishlatar edi. xususan mana shu shaharda tashqarisida bo'lgan karyer deymiz ku, biz mana katta tog'. tog'da o'yishlik, toshda yo'nishlik bo'lgan ishlarni ishlatardi da, sulaymon aleyhisselom vaqti vaqti bilan chiqib ularni kuzatib turardi. o'zi ular yalqovlik qila olmas edi qo'rqqanidan. lekin sulaymon aleyhisselom ustida turganda tinimsiz ishlashar edi. ana shu kunlarni birida sulaymon aleyhisselom kuzatib o'tirdi. bir kun o'tirdi, ikki kun o'tirdi.

g'ayb deb bilmaydi ular. bu hislarni xulosalaydigan bo'lsak, birodalar, sulaymon alayhissalomga berilgan mulk, sulaymon alayhissalomga berilgan quvvat, davlat hech kimga berilgan emas. lekin bularni bari yer betida qoldi. sulaymon alayhissalom to'satdan vafot etib ketganda. siz bilan bizga marotaba qo'l berganicha qo'limizda bu dunyo matosi bor. biz ham to'satdan o'lim kelganda ketib qolamiz, qolgan hammasi qolib ketadi qo'limizda. aytmoqchi bo'lganim, birodalar, masjidni

mizni qurilishga qilyapti. bunga albatta ko'pchilikni kuchi bilan bo'lyapti. bitta ikkita kishini bu narsaga kuchi yetmaydi. mana shu xayriyatga sizlardan bir sherik bo'lishinglarni xohlaymiz, murodalar. abdullohu alohida xayriya kafolihi deyiladi. yaxshilikka dalolat qilgan kishi o'sha yaxshilikni qilganlar qatorida savob to'laveradi deydi. hasanbosari aytadilar, hurlarni, jannatda beriladigan hurlarni mahri, bu masjidlarni supurib tozalashlik va masjidni obod qilishlik deb aytgan ekan.

birodalar, masjidga qo'limizdan kelgan yordam qilgan paytda, xo'rlarni mahrini ado qildik deb qo'yaveraylik, birodar.

anasi nimalar yetadi? qaysi bir kishi allohni bir uyiga masjidga bitta sham yaqin qo'ysa, shu sham tugagucha, allohni arshini ko'tarib turadigan hamma to'rt arsh farishtalari gunohlarni kechirishini alloh taolodan so'rab turadi. sog'ligida bir so'm sadaqa qilgan bo'lsa bir inson, o'layotganda ming dollar sadaqa qilgandan afzal oladi. chunki o'layotganda qolib ketyapti da. kerak bo'lmay qolganda sar

nima va hosil nima, xolof nima. uchinchi xotinida yozilgan, e'tibor bering. amal qilganlarimizni topdik deyapti. o'sha aytilganlar. o'tkazganlarimizni yutdik deyapti. qoldirganimizni yutqazibmiz deyapti. murodalar, qoldirganimizni yutkazamiz, o'tkazganimiz bizniki. o'zimizga rahmimiz kelsin, o'zimizni oxiratimizga sarflab yuboradi. mana shu mana shu yerda qurilishiga, kim qo'lidan kelganicha, hissasini qo'ssin muroda. ana shu eshikdagi yashilak qo'yib qo'yilgan. kim g'ishtatga beryapti