Bu qism hali tekshirilmagan (qoralama). Quyida namuna sifatida 1-qism matni ko'rsatilmoqda.
0:00
37:15
payg'ambarimizga ular tomonidan amr qilindi. payg'ambarimiz so'rasinlar, da'vatni oshkor qilarkan, u zotning da'vatiga asosan kambag'al, faqir bechoralar iymon kelishdi. boylar, kiborlar, zod olganlar iymon kelishligi juda bir qiyin bo'ldi. o'jarli qilishdi. buni albatta sababi bor edi. qurash, mana aytdik, arab qabilasi edi. arab tilini juda yaxshi bilishardi. ular iloh karimasini ma'nosini juda yaxshi tushunishardi.
itoatni talab qilardi. shuning uchun o'zlari odatlanib qolgan, o'zlari odatlanib qolgan gunoh mas'uliyatdan biror kun xoli bo'lmagan hayotini o'zgartirishlikni xohlashmadi. chunki ular aytdik, mana o'zgar xalq bo'lgan, qaysar xalq bo'lgan, bir gapida tura oladi. agar shu kalimani aytsa, endi bu kalimaga javob berish kerak. shuning uchun ular bu kalimani qaytarmagan. odatda o'rganib qolgan ishlaridan tinchlikni xohlashmadi, nafsini sindirishlikni xohlashmadi. shuning uchun boylarni
shuni tushungandan keyin, shunday turishdi da, endi abubakir, said bo'lgan abubakirda tepkilagan qurash, qanday kambag'al bechora bo'lgan ibn masruqni urmasin. tepkilab tashlashdi. ular uni urishar ekan, tepishar ekan, to'xtamasdan arrog'idan so'rasin oxirida. to o'qib bo'guncha tepishdi. u ham to'xtamadi, oxirigacha o'qidi. allohni kalimasini oshkor o'qib qo'yganligi mana shunday azob, aziyat. ulardan pul so'ragani yo'q, ulardan boshqa narsa talab qilgani yo'q. bor yo'g'i, allohni yakka deb qo
naybi bo'ldi. qurash, albatta, bu ularni orasida paydo bo'lgan holatdan norozi edi. ularni va bobolarini adashgan, ibodat qilayotgan sanamlarini hech narsa emas deyotgan muhammad alayhissalomni abu tolibning himoyasi ekanligini bilishdi, abu tolibni oldiga kirishdi. nabiy assalom, mana o'tgan darsimizda aytib o'tdik, o'zini urug'ini yig'ib turib, ularni dinga da'vat qilmoqchi bo'lgan paytda,
abdulla xalq qo'limizdan turib, ey muhammad, agar yana diniy haqida gapirmoqchi bo'lsang, to'xta to'g'ri.
eng yaqin kishisi. yana diniyni gapiradigan bo'lsang, biz bu narsani eshitmaydi, xohlamaymiz. agar sen gapi, ey muhammad, aytayotgan gapingda turib oladigan bo'lsang, bizga, ya'ni bizni urg'umizga butun qurash qarshi bo'ladi. butun qurash emas, butun arab qabilalarini qarshi bo'ladi. ularni hammasi bilan urishgani bizni toqatimiz bo'lmaydi. sen bizga olib kelgandan so'ng, juda bir yomon narsa bo'ldi. so'ngra ana shu yig'ilib o'tirgan, banu hoshu murg'aga qarab, abdulloh
avvalo aytdiki, agar o'zimiz buni tiyib qo'ymasak hozir, boshqa habillarni tiyib qo'yadi. qo'shimcha bizni ruhimizga hammasi dushman bo'lib ketadi. tiyib qo'yaylik buni deb. payg'ambarimiz abu lahabni bu gapidan keyin mana birinchi majlisida, agar ketishinglar xohlasanglar, ketishinglar mumkin deb javob berdi. birinchi kundan boshlab da'vatini to'qnashuv bilan boshlashligini xohlamadi. javob berdi. keyingi majlisda mana aytdik, ularni abu lahabsiz chaqirib, bittama bitta da'vat qildi.
abu lahob payg'ambar assalomni yomon ko'rmas edi. payg'ambar bo'lgunga qadar. payg'ambarimizni juda yaxshi ko'rar edi. yaxshi ko'rganligini bitta dalili. payg'ambarimiz assalom tug'ilganida, ana shu doirali qilganlardan bittasi abu lahobning cho'risi suvoiva ismli ayol edi. abu lahobning cho'risi suvoiva payg'ambarimiz tug'ilganda yugurib chiqib turib, saida abu lahobga aytdiki, e saidim, siz jiyanli bo'ldingiz. uyingiz abdu
mayil istaklardan voz kechish kerak, uni shaxsiy manfaatlariga ziyon yetkazib qo'yishligini tushunganidan keyin, o'zini amakisi qarshi chiqdi. payg'ambarimiz sulton assalom ana shu urug'ni da'vat qilib birma bir gapirar ekan, amakilaridan mana to'rtta amakisi payg'ambarimiz sulton assalom zamonida tirik bo'lgan. payg'ambarimizga vahiy kelganda to'rtta amakisi tirik bo'lgan. kattasi abu tolib, abu lahab, abbos va hamzal. ikkitasi kofir bo'lgan, ikkitasi islomni qabul qilgan. abu lahab dushmaniga nochiq e'lon qildi.
abbos bilan hamza javob bermadi. faqatgina abu tolib aytdiki, ya'ni o'lik ekanda payg'ambarimizni doim himoyasida ushlab turishligini o'g'li abu tolibga vasiyat qilgan edi. abu tolib otasiga bergan ahdida turib aytdiki, men jiyanim abdulmutolibni dinidan chiqa olmayman. lekin himoyamdan chiqa olmayman. lekin sen ey jiyanim, boshlagan ishingni davom et, ollohga qasam
endi shuning uchun nima mulohaza qilishimiz kerakki, da'vatni payg'ambarimiz so'rasalar nima bilan boshladilar?
sen do'zax qilsan, aroq sotasan. sen nobeynamassan, yeganing xoram. sen ro'za tutmaysan, seni ichganing xoram. man aytdim ku, da'vatni ham kimni o'rganamiz? payg'ambarimiz so'rasalar.
yegan ichgani xoram bo'lgan, fosiq bo'lgan kofirlarni payg'ambarimiz xushxabar bilan da'vat qilyaptilar.
ro'parangizda bitta odam tursa, namoz o'qimaydigan bo'lsa, nimadan boshlaymiz biz? yoshlar. sen tochniy duoying ijobat bo'lmaydi. seni qilgan ehsoningga kir bo'lmaydi. seni qilgan duoying ijobat bo'lmaydi. nimaga? sen namoz o'qimaysan. bir odam badbashara bo'lsa, shu yuzida kichkinagina bir chiroyli holi bo'lsa, shu holidan boshlash kerak. holingiz chiroyli ekanmi desangiz, keyin gapingizga keyin quloq soladi. bizda hamma yog'i tekka, shu bitta benomas aybi bor yo'g'i.
payg'ambar sultonovning bu ishida albatta norozi edi. abu tolibning oldiga kelishdi. iye abu tolib, sen himoyangga olgan jiyaning bizni qiyin ahvolga solib qo'ydi. uni tinchitib qo'y, yo bo'lmasam himoyangni ol, biz o'zimiz tinchitib qo'yamiz. abu tolib ularga chiroyli javob berib, ularni chiqarib yubordi. so'ngra davlatda davom etdi. abu tolibning oldiga qurash yana keldi. jiyaningni, bizlarni adashgan,
ularimizni haqorat qilishidan, adashgan deyishligidan, bizni haqorat qilganligiga sabr qila olmaymiz. e abu tolib, oramizda fitna bo'ladi, jiyaniga sabab bo'ladi, tegib qo'y jiyaniga. abu tolib o'zini urug'i bilan, qurashning boshqa urug'lar o'rtasida fitna bo'lishidan qo'rqib, o'zini qabiladoshlar, o'zini urug'ini chaqirdi. so'ngra, e jiyanim dedi, qurash bilan bizni oramizda fitnaga sabab bo'lmang. bu ishingizni to'xtatin.
bu katta bir musibatga sabab bo'ladi.
aytdiki, qarindoshchilik, urug'chilik hamiyati qo'zib turib, ey muhammad, ola halolimizni so'ksang ham, bizlarni bobolarimizni adashgan desang ham, seni himoyamizdan chiqarganmiz dedi.
banu hoshim payg'ambarimizni himoyasiga olishligini unga e'lon qilishdi. payg'ambarimizni da'vatdagi quvvatini siri sababi shu. lut alayhissalom mana tarixga murojaat qiladigan bo'lsak, ibrohim alayhissalom lut alayhissalomni sadom qavmiga da'vat qilishlikka yuboradi.
hamma yer yuzlarini hech kim qilmagan, fahsh badjavozlik bilan shug'ullanadigan bo'ladi. lut alayhissalom kelib ularni allohga da'vat qilgan, lekin ular kelgindi bo'lganligi uchun, himoya qiladigan qarindosh urug'i, qabiladoshlari yo'q bo'lganligi uchun mensishmas edi, to'g'atishmas edi. shunda uyiga farishta, uchta farishta keldi lut alayhissalomni. yigitlar ko'rinishida. shunda ana shu badjavoz bo'lgan qavm eshikdayda turganida, ularni insofga chaqirganida,
ular gapiga xulosa olishmadi. shunda aytdiki, qola lavanna li bekum quva, avaviy ila ruqli shadid, o'zini ojizligini himoya qiladigan birorta odam yo'qligini shu qabilani ishida. o'ylab turib aytdiki, lut dedi, qani endi, sizlarga kuchim yetsa yoki kuchli bir suyanchig'im bo'lsa, ya'ni ishangan odamim yo'qda deyapti, yolg'izman deyapti. lut alayhissalomdan keyin kelgan hamma payg'ambarlar kuchli qabila
katta ulug'lardan chiqdi. toki shu payg'ambarni himoya qiladigan o'zini qarindoshlari ulug'lari bo'lsin.
shundan keyin payg'ambarimiz so'z salom, hech ikkilanmasdan da'vatida davom etdilar.
qurayishni abu tolibdan kutgan maqsadiga yetisha olmagandan keyin, yana bir ajib, g'arib bir ta'kidlik bilan kelishdi.
sizlarni o'g'linglarni olib, himoyamga olib tarbiya qilayu, o'zimni bolamni sizlar so'yib olishlari uchun qo'linglarga topshirib qo'yaymi dedi.
ajoyib taklif bo'ldi. bunga ham rosa bo'ladi. shunda qurash nihoyatda bir qiyin ahvolda qoldi. payg'ambarimizga gapini o'tkazadigan, a maksi, hech bir orqaga chekinmayapti. payg'ambarimizni topshirishni baholamayapti. ikkita yo'l turadi. qurash yo payg'ambarimizni bahs qilib, hujjat dalillashib turib, fikrdan qaytarishlik yoki ikkinchi nimasi, holati urishligini. shunda qurashning eng bir hurmatli ko'ziga
bolalarimizni ahmoqqa chiqardik. qonunni o'rtasiga fitness oldik. endi har qanday odamni hayotda bir qilayotgan ishidan maqsadi bo'ladi. volididdin muxira shunga ishora qilib aytyaptiki, ey muhammad, agar bu qilayotgan ishing kasal bo'lib qolganligi uchun bir kasal sababli shu ishni qilayotgan bo'lsang, bir og'iz ayt, pul to'playmiz, dunyodagi eng yaxshi tabiblarni olib kelamiz, seni davolasiz.
yo'q, agar bu qilayotgan da'vatingdan moli dunyo orttirmoqchi bo'layotgan bo'lsak, uni ham ayt, pul to'plab beramiz, ichimizdagi eng boy odam sen bo'lasan.
ya'ni validimni muxirani o'lchovi dunyo, payg'ambar so'z salomni o'lchovi oxirat.
payg'ambarimiz so'z salom validimni muxiradan bu so'zni kabini oldida jim eshitib o'tirar ekan, valid davom etar edi, payg'ambar so'z salom gapini bo'lmasdan eshitib turdi.
bu ana shu bahsni, suhbatni odobi. bu kofir, ahmoqona gapni gapiryapti, lekin payg'ambimiz sulton salomat odobini ko'ringki, gapini bilmasdan jim eshitib o'tiribdilar. qilgan takliflarni uchinchisi, agar el muhammad sen sharafni xohlayotgan bo'lsang, oramizdagi eng sharafli kishi sen bo'l. agar xohlasak, makkani saidi deb seni tan olamiz. agar mulkni podshohligini xohlayotgan bo'lsang, uni ayt,
makkaga podshoh bo'l, bunga ham rozimiz. yo agar ayollarga yetmoqchi bo'layotgan bo'lsang, ayollarimizdan xohlaganchasi, xohlaganingni, senga xohlaganchasini nikohlab beramiz. ya'ni payg'ambarimizni mana shu da'vatini to'xtatishligi uchun qanaqa shart bo'lsa, ular ko'nishyapti. ya'ni yuqorida aytilsa, sog'lik, mol u dunyo, hurmat, podshohlik xotin. qisqa qilib aytsak. shuda endi dunyoda bir dunyo g'amida yashayotgan odamda ku aytadigan
davomatga kelsanglar ko'p. ko'p. lekin o'sha niyatdan namoz o'qiydi, ish yurishmaydi. o'sha maqsadda mashqga chiqadi, katta murohmat qilavermaydi. endi nima qiladi? tashlab qo'yadi. dinni dunyo matosiga yetishlik uchun amalga kirishayotgan bo'lsak, bu din emas. chunki allohni roziligi uchun qilinadi. bir ish yoki allohni roziligi uchun
tashlanadi bir ish. biz nima qilaylik yoki nimani tark qilmaylik, allohni roziligida boshqa maqsad bizni qiziqtirmasligi kerak. haqiqiy muxlis kim? shunday odamki, uni birov maqtasi ham baribir, uni yomonlasi ham baribir. kim uchun qilyapti? alloh uchun qilyapti. riyokor odam. qilgan yaxshiligini odamlar bilmasa, sen odamlardan minnatdorchilik bilish uchun, ko'rish uchun qilayotgan bo'lsang, bu rio bo'pti, bu shuk bo'pti, kichkina.
yuziga qarab turib, allohga qasam. bu ketayotgan yuzi bilan qaytib kelmayapti dedi. ya'ni ketayotganda boshqacha ketuvdi, kelayotganda boshqacha. e valid, nimani olib kelding bizga muhammadni oldida? valid ularga qarab turib, mashhur so'zini aytdi. uning so'zida halovat bor. uning lafzida tilovat bor. uning yuqorisi osmonni tutgan, osti esa yerni mahkam tutgan. uning so'zlari oliy bo'ladi. undan hech kim
oliy bo'lolmaydi. arab edi, she'rni tushunar edi. she'rmasligini tushundi. bu kalimani yerga tomir makkam yopishgan. bu kalimani ustida osmonga ulanganligini tushunib, undan hech qaysi kalima oliy bo'lmasligini tushunib turib, shu gapni aytganida, e, intafaha sehru. seni sehrlab qo'yibdi yu, dedi. har bitta payg'ambar o'zini zamonidagi odamlarga mo'jiza ko'rsatgan bo'lsa, shu mo'jiza ana shu qavm, qaysi soha
shu soha shollarni yollab olardi. hatto to'rtta joyda o'likni tiriltirib bergan.
she'rni sizlar menchalik bilmaysizlar. u she'r emas uni gapi. ular, ha bo'lmasam koxun dedi. koxunda ham kimligini bilaman, qiladigan harakatlari, pichir pichirlarni bilaman dedi. a undasi majnun deb ko'rishdi. yo'q, u jinni odamni, majnun odamni gapi, qiladigan harakati, o'zini tutishi hammamizga ma'lum. muhammad jinni emas dedi. ular, unda sehrgardi deyishdi. yo'q, u sehr ham emas dedi. qurash, e vali, sen bizni qiyin ahvolga
agar ergashlikdan bosh tortsanglar, ikkinchi narsani tanlanglar. ikkinchi narsa, uni teg qo'yinglar. o'z holiga qo'yib qo'yinglar. allohga qasamki, men undan eshitgan so'zlarni buyuk natijasi yaqinda ko'zga ko'rinadi. teg qo'ylar uni. agar boshqa arablarga chiqsa, uni o'ldirishvorsa, qutilasizlar. yo agar g'olib bo'lib ketsa, ular ustidan aziz bo'lsa, uni azizligi, uni sharafini kuch quvvoti, sizlarniki, chunki u ham qurashdan dedi. hikmat bilan gapiryapti. teg qo'yib beringlar desa,
keyin endi ochig'idan ochiq payg'ambarimiz s.a.ga ozor berishga tushdi.
payg'ambarimiz s.a. kavani oldida o'tirgan, qulashni oldini o'tar ekan, tavof qilishni boshlardi.
ey qurash, ko'zlari ko'r bo'lsin. men sizlarni ustilarga so'yilishini kiyiladi deb olib keldim dedi. bir og'iz gapiga qurash cho'chib ketdi. shunday turdi domladidan, ey muhammad, bizni kechirib qo'y, sen halim odamsan, seni haqqingni hurmatini, haqqingni joy qo'ymadik, hurmat qilmadik, bizni kechirib qo'y dedi. payg'ambar so'ysalar indamadilar da, uyga qarab ketdilar. qurash o'tirib, o'ziga kelgandan keyin, ey, to'xtanglar, bir og'iz gapiga cho'chib ketdingmi? ertaga kelsin, ertaga bundan ham qarab ketdim.
zafar bo'ldi. fotima onamiz bu manzarani ko'rib turgandilar. kelib otasiga yordam bermoqchi bo'ldi, lekin zaifa. yugurib abu bakr sivilni oldiga bordi. abu bakrga holatni aytganda, abu bakr tezlik bilan keldi da, payg'ambarimizni ulardan himoya qilmoqchi bo'lib, ey insof qilinglar, rodim alloh deb qolgani uchun o'ldirib yuboraverasizlarmi? payg'ambarimizni qo'yib, endi abu bakrni urib ketishdi. abu bakr shunday qattiq kalta yarashdiki, hushidan katta yiqilib tushdi. uni o'ldi.
payg'ambarimizni assalom tavof qilishni boshlaganda, hali payg'ambarimiz hech ham eshitmagan, juda qattiq oshishni haqorat qildi. payg'ambarimizni oshishni taqillab yubordi. payg'ambarimizni assalom juda xafa bo'ldilar bu, lekin hech narsadan emasdan ketdilar. mana shu holatni iymonin yashayotgan bir mo'mini ayol ko'rib qoladi. uni ham dili bayron bo'lib chiqib ketsa, payg'ambarimizni assalomning amakisi hamza ibn abdulmutolib oldidan kelayotgan bo'ladi. hamza roziyallohanhu nihoyatda jismonan bir
baquvvat, doyurak, shijoatli kurashning eng kuchli yigitlaridan biri. u ov qilishni yaxshi ko'radi. ana shu ovni orasida arslon va she'rlarni ovladi. bu insonni yuragini quvvatiga, bilegini quvvatiga ishora qiladi. hamza ovdan kelar ekan, haligi muomala ayol to'xtatib turib, ey hamza, jiyaningga abu jahl qanday muomala qilganingni ko'rganingda dedi. nima qildi? ayol kishi aytib berdi hamma yoqdan.
shunda bizni urg'umizdan birorta odam narsada javob bermadimi dedi, hech kim javob bermadi dedi.
hamma ishini tashlab turib, jiyani, jigari, urug'chilik hamiyati, to'g'ri. men uni dinida turib, qanday qilib uni haqorat qilasan? hattoki boshini yorilgani hech narsa olmay qoldi, bu gapirgan gapini oldida. chunki hamsa iymoniga kelishligi musulmonlarga quvvat bo'lar edi. payg'ambarimizni dinida emas edi hamsa. faqat urug'chilik, jigarchilik hamiyati turibdi shu gapni gapirib yuborgan edi. banu mahzun urug'i.
bu abu jahl urug'i. turmoqchi bo'lganda abu jahl teg qo'yinglar dedi. teg qo'yinglar. men jiyamni haqorat qildim, u javobini ber dedi. men uni dinida turib, qanday qilib uni haqorat qilasan? uyiga bordi, hamza jahl ustida, g'azab ustida aytib qo'ydi haligi kalimani. kechasi bilan qiylanib chiqdi. qanday qilib ota bobosini dinidan bir og'iz gap bilan chiqib ketib qoladi? muhammadni dini nimagini bilmasam. yo'q, men jahl ustida aytib qo'yibman, kechirib qo'yinglar, men gapimdan qaytib qo'yaman.
va asbob ferullohu aleykum assalomu alaykum va rahmatullohi va barakatuh.